uciekinierka

„Uciekinierka” to osiem opowiadań o kobietach, które doświadczają nieprzewidywalności życia.
Nie mogąc dojść do ładu z własnymi emocjami, młoda dziewczyna ucieka od męża, by wkrótce przekonać się, że nie może bez niego żyć.
Podczas wizyty u starzejących się rodziców ich dorosła córka uświadamia sobie, że jej rodzinny dom stał się przeraźliwie obcym miejscem.
Matka oczekuje na znak życia od córki, która nieoczekiwanie – i z niezrozumiałych powodów – zerwała z nią kontakt.
Z tak zwyczajnych życiowych sytuacji wysnuwa się niezwykła, poruszająca proza Alice Munro, w której kanadyjska mistrzyni potwierdza swą wielką literacką klasę: z przenikliwością ukazuje podskórne napięcia kryjące się pod powierzchnią codzienności, ze znaczących drobiazgów komponuje przejmujący obraz złożoności relacji międzyludzkich, sprawia, że prawda o ludzkim życiu wyłania się z najdrobniejszych, najzwyklejszych chwil. (merlin.pl)

Opowiadania o pragnieniach kobiet, o ich wewnętrznej walce z własnymi słabościami, niemocą, lękiem, chęcią zmiany dotychczasowego życia, o pragnieniu ucieczki od aktualnego, od samej siebie, od świata w jakim się obracają.

Juliet – niespełniona, rozedrgana wewnętrznie, znudzona, opuszczona przez córkę Penelopę.

„Moja córka wyjechała bez pożegnania i chyba nawet nie wiedziała, że odchodzi. Nie wiedziała, że na zawsze. Wydaje mi się, że stopniowo zrozumiała, jak bardzo nie chce do mnie wrócić. To dla niej sposób radzenia sobie z życiem”. Podświadomie Juliet zazdrości swojej córce tego sposobu radzenia sobie z życiem, bo sama nie umie radzić sobie z własnym. Czeka na jakikolwiek sygnał od niej, bo wtedy może poczuje się potrzebna, kochana, poczuje się kobietą o której się pamięta, o której można powiedzieć „matka”. Ma nadzieję.

„To taka nadzieja jak u ludzi, którzy wiedzą, że nie mają się czego spodziewać, lecz mimo to oczekują niezasłużonego błogosławieństwa,spontanicznego odpuszczenia grzechów, czegoś w tym rodzaju.

Carla – kobieta farmerka, pragnąca uciec od swojego męża, pragnąca nowego życia, podejmuje nawet próbę ucieczki, czy jej się udaje? niekoniecznie. To tak jak w snach, kiedy uciekasz a jednocześnie stoisz w miejscu, bo twoje nogi nie mogą się ruszyć. Takie życie ją dławi, męczy ale jednocześnie jest chyba wygodne.

„Miała wrażenie, jakby w gdzieś w jej płucach utkwiła mordercza igła i tylko oddychając bardzo ostrożnie unikała kłucia. Jednakże od czasu do czasu musiała głębiej odetchnąć i wtedy czuła tę igłę”.

Grace – kobieta, na której wrażenia nie robią oświadczyny fajnego faceta, woli wybrać się na ryzykowną przejażdżkę z alkoholikiem, który wywozi ją Bóg wie gdzie, chleje w melinie, a potem ona musi go odwozić spowrotem. Po co? By przez chwilę pobyć z facetem, z którym czuje że coś ją łączy. Coś więcej, jakiś mrok, chęć odlotu, zapomnienia. Ona nie wypytuje go dlaczego pije. Ona wie. Stąd porozumienie i stwierdzenie „Grace, jesteś moją ulgą”.

Lauren – kobieta dziecko, podświadomie odczuwa brak akceptacji i niechęć ze strony rodziców. Izoluje się. Ubzdurała sobie, że jest adoptowana, a do tego nie do końca upragniona i wymodlona.

„Kiedy ich nazywała ” mamą i tatą” ich napięte kontury stawały się lekko zamazane a ich osobowości trochę zatarte. Nie umiała tego powtórzyć w ich obecności. Nie umiała nawet przyznać, że mogłoby jej to przynieść ulgę”

Kiedy na jaw wychodzi ponura tajemnica rodziców i pewnej kobiety, która w dziwny sposób usiłuje się zbliżyć do Lauren, pada pytanie czy nadal uciekać? nadal się izolować? czy tylko „siedzieć i czekać” aż pewne winy zostaną odkupione?

Robin – kobieta samotna, nie potrafiąca zbliżyć się do mężczyzny, lękliwa maniaczka sztuk Szekspira, kobieta, która przez przypadek spotyka mężczyznę wzbudzającego w niej namiętność, a potem również przez głupi przypadek go traci.  Jak żyć ze wściekłością, bólem, poczuciem straty? spowodowanymi własnym niedopatrzeniem, pochopnością wyciągania wniosków? Jak żyć z poczuciem zmarnowanych lat…

I wreszcie Nancy – opowiadająca w formie pamiętnika o swoim życiu, o przyjaciółce z niezwykłym darem jasnowidzenia, którą bardzo zaniedbała, o przyjacielu Ollie’m i o swojej zazdrości. To kobieta wywyższająca się, zarozumiała, tak,  że kiedy na starość patrzy na swoje odbicie w witrynie sklepowej zobaczy, prócz  zmarszczek,  kogoś „kogo nie znała i nie chciała znać”. Czy uda jej się dostąpić „ułaskawienia” ?

Bardzo polecam. Mądra, przenikliwa, dobra książka.

Alice Munro napisała 12 zbiorów opowiadań i jedną powieść. Ten zbiór to jej 10 w kolei, ale u nas przetłumaczony jako pierwszy.  Miejmy nadzieję,  że nie ostatni.

1 komentarz do “uciekinierka

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.