„Myśli o górach i wspinaniu” Andrzej Matuszyk

Andrzej Matuszyk –  to urodzony w 1936 roku taternik i alpinista, wspinał się  w Górach Spitsbergenu, Hindukuszu, Kaukazie i Górach Ałtaju. Szkoleniowiec, instruktor w dziedzinie wspinaczki skałkowej, alpinizmu, to autor zbioru obejmującego „sentencje, refleksje, obrazy” o górach i wspinaniu wielu pasjonatów.

Zbiór refleksji, często przepięknych, oddających prostymi słowami pasję i szacunek dla gór, ukazujący również często dystans i ironię w odniesieniu do alpinistycznych zmagań, a przede wszystkim to zbiór do którego bardzo często będę powracać.

Na tylnej okładce książki zamieszczono słowa m.in Andrzeja Wilczkowskiego ((ur. w 1931), polski taternik i alpinista, kierownik wypraw górskich m.in. w Hindukusz i góry Etiopii, autor opowiadań i książek o tematyce alpinistycznej), którego książki „Miejsce przy stole” usilnie poszukuję (a która na allegro np. osiąga cenę około 50-100 zł, ech..)

„Książka, którą proponuje nam Andrzej Matuszyk i Wydawnictwo GÓRY BOOKS przyda się każdemu. I temu, który właśnie doznał pierwszego zaślepienia wspaniałością gór, zakochując się w nich od pierwszego wejrzenia, mimo, iż nie posiadają – podobno niezbędnych do odczuwania miłości – feromonów, jak i tym, którzy już kawał życia spędzili w tym niepowtarzalnym świecie, a ciągle nie mogą zrozumieć – na co im to. Przyda się nawet takiemu, który z nostalgią myśli, że gdyby nie te cholerne kamienne olbrzymy, dziś jego emerytura byłaby znacznie wyższa. Naprawdę warto ją wziąć do ręki”.

I ja przychylam się do powyższej opinii. A znajdziemy tu refleksje  takich osób jak : Wisława Szymborska, Adam Asnyk, Julio Cortazar, Jon Krakauer, Reinhold Messner, Anna Czerwińska, Wanda Rutkiewicz, Wawrzyniec Żuławski, Jerzy Kukuczka, Wojciech Kurtyka, Józef Nyka, Jan Paweł II, Joseph Conrad, Michał Jagiełło i wielu innych sławnych i mniej znanych …. mogłabym wymieniać i wymieniać….

Każda myśl, cytat, refleksja, wiersz, zdanie łapie mnie mocno za serce i puścić nie chce. Dla mnie to fascynująca kopalnia ludzkich emocji, opisów przyrody, miłości do gór wyrażonej w każdym słowie… i mądrości.

„Za mistyką przygody, beztroskiej włóczęgi, ideologią poszukiwania surowej twardości natury jako odtrutki na wygody i udogodnienia wbudowane w naszą kulturę, może kryć się pewien rodzaj niedojrzałości – młodzieńczej niezgody na to, by serio traktować starzenie się, kruchość innych, odpowiedzialność za drugiego człowieka, każdego rodzaju słabość, trud powolnego, żałośnie nieatrakcyjnego biegu normalnego życia.” [David Roberts]

…….

 „Góry są po to, by wznieść się ponad siebie” [J. A. Szczepański]

Wyjątkowa dla mnie pozycja. Ciężko jest wybrać jakąś refleksję z tak dużej ilości cudownych tekstów. Gratuluję autorowi skrupulatności w doborze… Jak mocno trzeba kochać góry, by opracować taki zbiór.. Wybieranie trwało wiele lat, najpierw było gromadzone w zwykłym zeszycie i jest to „efekt prywatnej lektury, forma ekspresji osobistych poglądów na wspinanie i wyraz subiektywnych sposobów przeżywania gór”

Mamy tu teksty odnoszące się do duchowości i mistyki gór, ale też takie gdzie główną rolę odgrywa niebezpieczeństwo, ryzyko, śmierć, smutek. Mamy i adrenalinę, szacunek, osiąganie niemożliwego, spełnianie marzeń,  wytrwałość, samotność, starość, przemijanie... wszystko co najważniejsze.

„Pamiętaj, aby zawsze mieć wzrok
utkwiony na szczycie góry,
gdyż czyniąc to,
patrzysz na to co wielkie […]
Nie pozwól by twoją uwagę rozpraszało
Coś mniejszego od szczytu góry.”
/A. Ortiz/

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s