[o ksiazkach]

„Wyobraź mnie sobie, nie zaistnieję, jeśli mnie sobie nie wyobrazisz” (Nabokov)

Zajęłam się porządkami regałowymi. Odnalazłam „Śmiech w ciemności” W. Nabokova i przepadłam. Do tej pory znałam tylko „Lolitę” i to jedynie w wersji filmowej. To więc pierwsza książka Nabokova, którą czytam i od pierwszych stron jestem zachwycona. Przede wszystkim niezwykle sugestywnym językiem, jakim jest napisana… ale więcej jak skończę..

„A więc to jest wszystko – pomyślał zupełnie łagodnie, jak gdyby leżał w łóżku. – Muszę uspokoić się na chwilę, a potem bardzo powoli iść po tym jasnym piasku bólu, do tamtej błękitnej, błękitnej fali. Jakaż błogość kryje się w tym błękicie. Nigdy nie wiedziałem, że błękit może być tak błękitny. Życie to takie zamieszanie. Teraz wiem wszystko.”

Reklamy

3 thoughts on “„Wyobraź mnie sobie, nie zaistnieję, jeśli mnie sobie nie wyobrazisz” (Nabokov)

  1. Ja czytałam ‚Maszeńkę’. Piękna, ale smutna… Mój ulubiony zwrot z tej książki, to ‚czas nierzeczywisty’….

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s